 |
|
|
 |
| 24-02-1994
- 04-02-2004 |
|
| When
the Time Comes......... If it should be that I grow frail and weak, And pain should keep me from my sleep, Then will you do what must be done, For this, the last battle, can't be won. You will be sad I understand, But don't let grief then stay your hand, For on this day, more than the rest, Your love and friendship must stand the test. We have had so many happy years, You wouldn't want me to suffer so. When the time comes, please, let me go. Take me to where to my needs they'll tend, Only, stay with me till the end, And hold me firm and speak to me, Until my eyes no longer see. I know in time you will agree, It is a kindness you do to me. Although my tail its last has waved, From pain and suffering I have been saved. Don't grieve that it must be you, Who has to decide this thing to do; We've been so close, we all, these years, Don't let your heart hold any tears. |
|
| MY-LADY
V/D DANKELMANSHOF. Lady onze lieve Gouwe Stammoeder, zo lief eigen en vertrouwd We willen haar allemaal niet missen, omdat een ieder van haar houdt. Maar toen kwam de oh zo moeilijke dag dat wij haar moesten laten gaan Ons verstand zegt dat het goed is, maar in onze ogen blinkt een traan. Er zijn geen woorden voor een zieke hond waarvan je weet ze redt het niet We strelen haar hoofd en we zien haar ogen, we zijn bevangen door verdriet. Toch zijn we dankbaar voor haar einde dat na een moedig strijden kwam Omdat het niet haar leven, maar ook haar lijden overnam. En dan het moment van de laatste spuit, Geen lieve Lady meer, t is over en uit. Nooit meer aaien nooit meer ogen die staren Lieve Lady bedankt voor de bijna 10 mooie jaren. Bijna 10 jaar 'n mooi en prachtig leven Bedankt voor de kinderen, klein en achterkleinkinderen die je ons hebt gegeven. |
"Graceful" / Kelly / N.H.S.B. Nr. 2092354
20-10-1996 - 04-02-2008
I
miss you so much; my four-legged friend,
I ask myself each day; if the pain will ever end.
You loss is so hard; for one person to bear,
because we were a team; an inseparable pair.
You were by my side; when I got up each day,
waiting so patiently; to go out and play.
You were there each day; when I got home,
waiting to go to the park; where you could roam.
You always knew; if I was having a bad day,
so you'd snuggle up close; and try to get me to play.
If that didn't work; you'd put your head in my lap,
then make yourself comfortable; and take a nap.
One way or another you; would brighten my day,
like only you could; you had a special way.
You gave me a lifetime; of memories to hold,
through all the years ahead; till I'm gray and old.
I promise I'll see you; again one day,
when we'll be together again; to go run and play.
You loss is a cross; I will just have to bear,
because you and I know; we're an inseparable pair.
'Kelly"
Je bent bij ons geboren,
iedereen mocht het horen.
Je was mijn eerste gefokte hond,
ik weet nog hoe mooi ik je vond.
Men zegt: een hond is een beest,
maar voor mij is ze veel meer geweest.
Wat dan een ander ook vindt,
zij was gewoon voor mij een soort kind.
Haar liefde en haar trouw,
die vergeten wij niet gauw.
Het leven met Kelly was een wonder,
onze vriendschap was heel bijzonder.
Kelly was een trouwe kameraad,
die haar sporen nu na laat.
Zij kon zich niet meer tegen het leven weren,
Kelly hebben wij laten cremeren.
Door dit gedicht willen wij laten weten,
dat wij Kelly nooit zullen vergeten.
Dag kanjer tot ooit.